دستورالعمل تشخیص صلاحیت انبوه سازان

 

اخذ رتبه انبوه سازان

 

تعیین پایه و صدور پروانه اشتغال به کار سازندگان انبوه مسکن و ساختمان

به استناد مواد ۱،۲،۴ قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان مصوب سال ۱۳۷۴ مجلس شورای اسلامی و مواد ۲،۶،۷ و بند پ ماده ۲۵ تصویب نامه شماره ۱۲۳۰۳۸/ت ۱۵۱۱ ه مورخ ۱/۱۱/۷۵ هیات وزیران در خصوص سیاست ها و خط مشی های سازماندهی،حمایت ونظارت بر بازار تولید وعرصه مسکن وردیف های ۴و۵ بند ج ماده ۳۰ قانون ۵ ساله برنامه چهارم،دستور العمل تشخیص صلاحیت و صدور پروانه اشتغال به کار سازندگان انبوه مسکن و ساختمان به شرح زیر ابلاغ می گردد:

ماده ۱-تعریف سازنده انبوه مسکن وساختمان:

به اشخاص حقیقی و حقوقی اطلاق می شود که توانمندی مدیریت و مسئولیت پدیدآوری طرح ها،توانمندی تامین وجذب سرمایه،مدیریت تولید و عرضه مسکن و ساختمان را با استفاده از فناوری های نوین صنعت ساختمان و در چارچوب مقررات ملی ساختمان و سایر قوانین مربوط داشته و پروانه اشتغال به کار مطابق ضوابط این دستورالعمل را از وزارت مسکن و شهرسازی دریافت کرده باشند.

ماده۲ -شرایط احراز و تعیین حدود صلاحیت و پایه سازندگان حقوقی انبوه مسکن وساختمان

۲-۱-شرایط احراز صلاحیت اشخاص حقوقی بر اساس عوامل زیر به شرح جدول شماره (۱) تعیین می گردد:

۲-۱-۱- تحصیلات مدیر عامل و اعضاء هیات مدیره و شرکای شرکت .
۲-۱-۲- سوابق حرفه ای شخص حقوقی و اعضاء هیات مدیره.
۲-۱-۳- توان مالی،توانمندی مدیریت تامین و جذب سرمایه .
۲-۱-۴- مطلوبیت کارهای مدیرت شده و عملکرد موفق در کارهای قبلی.
۲-۱-۵- ثبت شرکت در اداره ثبت شرکتها ومالکیت صنعتی ،ارائه آگهی تاسیس شرکت در روزنامه رسمی کشور و داشتن اساسنامه که انجام یکی یا برخی یا تمامی خدمات موضوع ماده ۱ این دستوالعمل در آن قید شده باشد.

امتیاز تحصیلی برای دارندگان مدرک تحصیلی در یکی از رشته های هفت گانه مهندسی مندرج در قانون نظام مهندسی و کنترل ساختمان با ضریب دو محاسبه می شود.

 شاخص های ارزیابی توان مالی و توانمندی تامین و جذب سرمایه

- سرمایه غیر نقدی شرکت یا سهام داران به ازای هر یک میلیارد ریال _ ۲نمره _ دریافت تسهیلات واعتبار بانکی به ازای هر یک میلیارد ریال _ ۱نمره _ مشارکت با اشخاص حقیقی و حقوقی به ازای هر یک میلیارد ریال _ ۱نمره _ استفاده ازفایناس جذب یا سرمایه گذاری به ازای هر یک میلیارد ریال _ ۱نمره _ ارائه ضمانت نامه بانکی به ازای هر یک میلیارد ریال _۱نمره _ میزان سرمایه گذاری های قبلی مشروط به روشن بودن وضعیت استرداد تسهیلات و اعتبار بانکی به ازای هر یک میلیارد ریال _ ۳نمره

ارزیابی مطلوبیت کارهای مدیرت شده و عملکرد موفق در کارهای قبلی _رعایت مقررات ملی ساختمان بر اساس تایید دستگاه نظارت یا دستگاه ذیربط تا ۱۰نمره _حسب مورد ارائه گواهی عدم خلاف یا پایان کار و یا مدرک مستند مبنی بر انجام تعهدات تا ۱۰ نمره

اجرای ساختمان و انجام تعهدات در موعد پیش بینی شده در ۱۰ نمره قرار دادهای مرتبط یا تاخیر غیر مجاز کمتر ازیک چهارم مدت مقرر_ باز پرداخت به موقع تسهیلات بانکی با ترتیب بازپرداخت آن با توجه به تآخیرات مجاز تا ۲۰ نمره استفاده ازفناوری های نوین صنعت ساختمان(رعایت سبک سازی،بهینه سازی ومصرف انرژی و...) تا ۲۰ نمره

۲-۲ تعیین پایه و حدود صلاحیت سازندگان حقوقی انبوه مسکن وساختمان :

پایه سازندگان حقوقی بر اساس نتایج حاصله از ارزیابی جدول شماره ۱ تعیین و پروانه اشتغال به کار سازندگان حقوقی انبوه مسکن و ساختمان در چهار پایه ۱،۲،۳ و ارشد صادر می شود وحداقل امتیاز لازم برای احراز پایه ۱،۲،۳ و ارشد به ترتیب ۳۰ ،۴۵ ،۶۵ ،۸۵ با بالا و اعتبار پروانه های صادره سه سال است. هرگونه تغییر در اعضاء هیات مدیره یا مدیران شرکت می بایست ظرف مدت ۱۵ روز به دبیر خانه کتبا اطلاع داده شود.حوزه فعالیت سازندگان حقوقی با پایه ۳ استان صادر کننده پروانه و در پایه های حقوقی ۱،۲ و ارشد سراسر کشور است تبصره یک:بنیاد مسکن انقلاب اسلامی به موجب اساسنامه قانونی مصوب مجلس شورای اسلامی مورخ ۲۱/۱۰/۶۶ در انجام وظایف قانون خود نیاز به احراز صلاحیت موضوع این ماده ندارد.

ماده ۳- شرایط احراز و تعیین حدود صلاحیت و پایه سازندگان حقیقی انبوه مسکن و ساختمان

۳-۱- شرایط احراز صلاحیت با توجه به پروانه اشتغال به کار ،سابقه حرفه ای، توان مالی،مدیریت منابع مالی، مطلوبیت کارهای مدیریت شده و عملکرد موفق تعیین می شود سازنده حقیقی الزاماً باید دارای پروانه اشتغال به کار مهندسی ،کاردانی ویا تجربی در یکی از رشته های مندرج در قانون نظام مهندسی وکنترل ساختمان باشد. ارزیابی صلاحیت اشخاص حقیقی نیز برابر امتیازات جدول شماره (۱) تعیین می شود. وصرفاً برای تعیین امتیاز ستون مربوط به مدرک تحصیلی از جدول شماره (۲) استفاده می شود.
۳-۲ سازنده حقیقی برای احراز شرایط لازم جهت اخذ پروانه اشتغال موضوع این دستورالعمل باید حداقل ۵۰ درصد امتیازات مربوط به پایه اشخاص حقوقی را کسب کند ودر هر حال به سازنده حقیقی انبوه مسکن و ساختمان پروانه اشتغال در پایه ۳ تعلق می گیرد.
۳-۳-حدود صلاحیت سازنده حقیقی،مدیریت حداکثر ۲۰ واحد مسکونی و ویا ۳۰۰۰ مترمربع زیر بنا هرنوع واحد ساختمانی در هر برش زمانی بر اساس سایر ضوابط این دستورالعمل می باشد.
۳-۴- حوزه فعالیت اشخاص حقیقی،استان صادر کننده پروانه است.

(رتبه انبوه سازان)

ماده ۴-صلاحیت و ظرفیت طراحی یا اجرا یا طرح وساخت

سازندگان انبوه مسکن وساختمان بصورت حقیقی ویا حقوقی برای فعالیت در زمینه طراحی یا اجرا یا طرح وساخت بایستی از اشخاص حقیقی یا حقوقی تعریف شده دارای صلاحیت مطابق قانون نظام مهندسی وکنترل ساختمان وآئین نامه اجرایی آن استفاده کنند ودر مواردی که بخواهند راسا درزمینه های فوق فعالیت نمایند می بایست صلاحیت مضاعف را در چارچوب ضوابط قانون مذکور دریافت نمایند.لیکن درصورتی که دارندگان پروانه صلاحیت مضاعف بخواهند در یک دوره یا مقطع زمانی بیش از میزان ظرفیتی که وفق مقررات مربوط تعیین شده،خدمات طراحی یا اجرا یا طرح وساخت ارائه دهند می توانند با اخذ و ارائه ضمانت نامه ویا بیمه نامه مسئولیت وکیفیت خدمات مهندسی به میزانی که توسط موسسات ضمانت کننده یا شرکتهای بیمه گر تقبل وتضمین شده است اقدام کنند.

ماده ۵-فرآیند گردش کارصدورپروانه اشتغال ،تشخیص صلاحیت و تعیین پایه سازندگان انبوه مسکن وساختمان

۵-۱- مراجعه متقاضی به دبیر خانه کمیته و دریافت لیست مدارک لازم:
۵-۲- تکمیل وارائه مدارک به دبیرخانه.
۵-۳- دبیرخانه پس از بررسی مدارک متقاضی موارد را به کمیته تشخیص صلاحیت ارائه می نماید.
۵-۴- کمیته تشخیص صلاحیت موظف است ظرف مدت ۱۵روز نسبت به بررسی مدارک در خصوص تشخیص صلاحیت وتعیین پایه متقاضی اعلام کند و درهرصورت ظرف مدت یک ماه نسبت به تکمیل وارسال مدارک لازم برای صدور پروانه اشتغال به کار به سازمان مسکن وشهرسازی استان اقدام کند.
۵-۵- دبیرخانه کمیته درمحل انجمن صنفی انبوه سازان مسکن وساختمان(سازندگان انبوه مسکن و ساختمان) استقرار دارد.
۵-۶- کمیته تشخیص صلاحیت متشکل ازرئیس سازمان مسکن وشهرسازی استان(رئیس کمیته)،رئیس هیات مدیره انجمن انبوه سازان استان(سازندگان انبوه مسکن وساختمان)،رئیس سازمان نظام مهندسی ساختمان استان، رئیس کانون کاردانهای فنی وساختمان استان ویک نفرازانجمن صنفی انبوه سازان(به عنوان دبیر کمیته) ودو نفر صاحب نظر به انتخاب کمیته.
۵-۷- مرجع استیناف متشکل ازنمایندگان وزارت مسکن وشهرسازی ،سازمان نظام مهندسی ساختمان استان و هیات مدیره سازندگان انبوه مسکن وساختمان وهیات مدیره سازندگان انبوه مسکن وساختمان کشور می باشد.

(رتبه انبوه سازان)

مدارک مورد نیاز جهت تشخیص صلاحیت و اخذ پروانه انبوه سازی

۱- مدارک تحصیلی اعصاء هیئت مدیره ، مدیرعامل و شرکا
۲- روزنامه رسمی شرکت و اساسنامه
۳- ارائه مستندات مبنی بر میزان سرمایه غیر نقدی شرکت یا سهامداران
۴- ارائه مستندات مبنی بر تسهیلات و اعتبارات بانکی
۵- ارائه مستندات مبنی بر مشارکت در ساخت پروژه ها
۶- ارائه مستندات مبنی بر تعیین تکلیف تسهیلات بانکی
۷- ارائه مستندات مبنی بر کیفیت پروژه های اجرا شده توسط دستگاه نظارت شامل رعایت مقررات ملی و استفاده از فناوریهای نوین صنعت ساختمان (سبک سازی بهینه سازی مصرف سوخت و....)
۸- ارائه مستندات مبنی به اجرای بموقع پروژه های اجرا شده.
۹- ارائه پروانه اشتغال به کار مجریان ساختمانی (شخص حقوقی(برای اخذ پروانه مضاعف)

برای کسب اطلاعات بیشتر و مشاوره در خصوص رتبه بندی انبوه سازان با ما تماس بگیرید.

تهران:

۰۲۱-۸۸۲۳۱۰۰۲

۰۹۱۲۰۵۳۲۳۸۶

اراک :

۰۸۶-۳۲۲۱۶۶۶۰

۰۹۱۸۹۶۲۸۴۱۶

نکات مهم در ثبت برند 

هر شرکت یا شخصی می تواند علاوه بر به ثبت رساندن نام تجاری خود جهت شناساندن بهتر خدمات و محصولاتش به ثبت برند خود بپردازد تا با هک شدن آن بر روی محصولات و هر مکان دیگری خود را بیشتر در ذهن مخاطبان و مشتریان جای دهند.به منظور تعیین نام تجاری باید توجه داشت نام انتخاب شده توسط صاحب برند می تواند تمام و یا چند حرف از آن برگرفته از نام خاص محلی باشد و در نهایت زمانی که نام تجاری مورد نظر خود را انتخاب کرد می تواند آن را از طریق کارشناسان ثبت نارین به ثبت برساند و از طریق آن در بازار کسب و کار شناسایی شود.

نکات کلیدی و مهم در ثبت برند

۱- یک برند معتبر نشانه ای از موقعیت و موضوع محصول آن ، ریسک های درک شده کمتر توسط مصرف کنندگان و هزینه های پایین مصرف کنندگان برای جمع آوری و پردازش اطلاعات برای تصمیم گیری می باشد.

۲- از برند و آرم تجاری برای دریافت گواهی و نشان استاندارد استفاده می شود.

۳- حق استعمال انحصاری علامت تجاری فقط برای کسی شناخته خواهد شد که علامت خود را به ثبت رسانیده باشد.

۴- مرجع ثبت علائم تجاری و اختراعات ، " اداره کل مالکیت صنعتی " است. ثبت کلیه علائم مزبور و اختراعات فقط در همین اداره به عمل می آید.

۵- نام های عام محصولات یا اسامی جغرافیایی، که خریدار را نسبت به مبدا و کیفیت محصولات گمراه کند، علامت مشخصه تجاری محسوب نمی شود

۶- ثبت برند یا نام تجاری می تواند به فارسی باشد و یا به لاتین و یا به هر دو شکل انجام شود، ولی متقاضیانی که می خواهند علامت یا نام تجاری را به صورت لاتین نیز ثبت کنند، الزاماَ باید کارت بازرگانی داشته باشند.

۷- جهت ثبت برند یا علامت تجاری باید شرح و نوع کالا یا محصولاتی که علامت برای تشخیص آن به کار می رود را با تعیین طبقات درخواست شده طبق جدول طبقه بندی علایم صنعتی و تجاری ضمیمه اظهارنامه ثبت برند کرد.

۸- عموماَ اولین گام در ثبت برند، استعلام آن می باشد، تا توسط شخص دیگری به ثبت نرسیده باشد.

۹- علامات تجاری که به ثبت می رسند تا مدت ده سال از تاریخ تنظیم اظهارنامه ، اعتبار ثبت دارند. با تقاضای مجدد صاحب علامت در پایان مدت، مجدداَ برای ده سال دیگر به حالت انحصاری باقی می مانند

۱۰- باید توجه داشت که ثبت برند در صورت الزام دولت اجبار می شود ، در غیر این صورت الزامی نیست.

۱۱- برای ثبت برند تاریخ تقاضای ثبت آن هم بسیار مهم است. اگر یک علامت تجاری هم زمان دو متقاضی برای ثبت داشته باشد، متقاضی ای که تاریخ تقاضای آن ارجحیت داشته باشد اجازه ی به ثبت رساندن آن را دارد.

۱۲- اگر شخصی اجازه استفاده از برند خود را بخواهد به شخص دیگری بدهد این کار را باید در اداره ثبت مالکیت صنعتی با به ثبت رساندن انجام دهد.

۱۳- نقل و انتقال برند به صورت قهری یا غیر ارادی رایج ترین نوع نقل وانتقال محسوب می شود و زمانی اتفاق می افتد که مالک اصلی برند تجاری ثبت شده، فوت کرده باشد. در این صورت وراث می توانند با ارائه اصل گواهی ثبت برند و گواهی انحصار وراثت،درخواست نقل و انتقال برند و واگذاری آن را به مالک جدید داشته باشند.

۱۴- متصدی ثبت از ثبت طرح ها و نشان هایی که آرم و علامت شرکت و موسسه دیگری را تداعی نمایند خودداری بعمل می آورند.

۱۵- هر گاه علامت ثبت شده، ظرف سه سال از تاریخ ثبت آن ، از طرف صاحب علامت یا قائم مقام یا نماینده قانونی او ، بدون عذر موجه ، مورد استفاده تجاری در ایران یا در خارجه قرار نگیرد، هر ذی نفعی می تواند ابطال آن را از دادگاه درخواست نماید.

۱۶- قانون ثبت علائم و آیین نامه اصلاحی اجرایی مصوب سال ۱۳۳۳۷ ثبت علائم ذیل را ممنوع نموده است:

- علائم رسمی،دولتی و مملکتی نظیر پرچم ایران،علائم وزارتخانه ها،هلال احمر،علائم نیروهای مسلح و ....

- علایمی که قبلاَ خود یا مشابه آن به ثبت رسیده باشد.

- علائم منافی عفت عمومی ونظم و انضباط اجتماعی

- علائمی که دارای اسم و عبارت عمومی باشد و دولت استعمال آن را تحت علامت تجاری منع کرده باشد.

۱۷- به موجب مصوبه ی سوم اردیبهشت ۱۳۲۸ هیاًت وزیران،ثبت علائم برای هر یک از این موارد اجباری است:

- داروهای اختصاصی مورد استفاده ی طبی

- مواد غذایی که در لفاف و ظروف مخصوص عرضه می شوند .

- آب های گازدار

- لوازم آرایش که برای استعمال مستقیم بر روی پوست انسان به کار می رود.

۱۸- موسسات تجاری، صنعتی و کشاورزی ثبت شده در خارج از کشور نیز بر اساس ماده ( ۴ ) قانون ثبت علائم و اختراعات به شرط رعایت موارد ذیل می توانند از مزایای این قانون بهره مند گردند :

- علائم تجاری خود را به موجب مقررات این قانون در ایران به ثبت برسانند.

- کشور محل اقامت موسسه یا شرکت مذکور، به موجب عهدنامه و یا قوانین داخلی خود از علائم تجاری ایران حمایت کند.

۱۹- اگر یک علامت تجاری هم زمان دو متقاضی برای ثبت داشته باشد متقاضی ای که تاریخ تقاضای آن ارجحیت داشته باشد اجازه به ثبت رساندن آن را دارد.

۲۰- پس از تایید اظهارنامه برند، آن برند برای متقاضی در نظر گرفته می شود و دیگر برای سایرین قابلیت ثبت ندارد.

 

ثبت شرکت نارین مشاور شما در ثبت برند و علامت تجاری.

۰۲۱-۸۸۲۳۱۰۰۲

۰۹۱۲۰۵۳۲۳۸۶

 

لزوم رتبه بندی شرکت ها 

رتبه-بندی-شرکت[/caption]

 

اگر شما هم یک شرکت پیمانکاری یا مشاور داشته باشید حتما تاکنون با واژه رتبه بندی روبرو شده اید، آیا شرکت خود را رتبه بندی کرده اید؟ آیا با مزایا و لزوم رتبه بندی شرکت ها آشنایی دارید؟

برای پاسخ به این سوالات مطلب زیر را مطالعه بفرمایید.

رتبه بندی چیست ؟

رتبه بندی یا همان گرید (Grade) یعنی تشخیص صلاحیت شرکت و دسته بندی عوامل فنی و اجرایی. که این عوامل فنی واجرایی اعم اند از: مشاوران، پیمانکاران مشمول نظام فنی و اجرایی، شرکت های انفورماتیک، شرکت های طرح و ساخت (صنعتی و غیر صنعتی)، صدور گواهینامه های تشخیص صلاحیت عوامل نظام فنی اجرایی

اگر بخواهیم به زبان ساده­ تر بگوییم رتبه بندی یعنی تعیین کیفیت و توان یک شرکت. درواقع عددی که شما به عنوان رتبه دریافت می کنید نشان گر میزان سابقۀ شما و توانایی های شماست.

رتبه بندی شرکت ها توسط معاونت برنامه ریزی و نظارت راهبردی ریاست جمهوری (سازمان برنامه و بودجه) انجام می­شود.

 

شرکت های پیمانکاری با توجه به قراردادها و امکانات و وافراد امتیاز آور از ۱ تا ۵ رتبه بندی می شوند که در واقع ۵ پایین ترین و ۱ بالاترین رتبه محسوب می شود.ولی شرکت های مشاور از ۱ تا ۳ رتبه بندی اخذ می کنند که ۳ پایین ترین و ۱ بالاترین رتبه است. برای رتبه بندی شرکت های پیمانکار ملاک اصلی تعداد نیروی فنی و مهندسی حاضر در هیئت مدیره ی یک شرکت است ولی برای رتبه بندی شرکت های مشاور علاوه بر اهمیت نیروی متخصص فنی و مهندسی، کم و کیف امکانات فنی و نرم افزاری آن شرکت ها نیز مورد ارزیابی قرار می گیرد.

 

رتبه بندی شرکت ها در بخش های ذیل انجام می گیرد :

۱-رتبه بندی پیمانکاری
۲-رتبه بندی مشاوران
۳- رتبه بندی شرکت های انورماتیک
۴- رتبه بندی شرکت های EPC
۵- رتبه بندی اندوه سازان
رشته های پیمانکاری شامل :
۱-ساختمان و ابنیه
۲-راه و ترابری
۳-صنعت و معدن
۴-تاسیسات و تجهیزات
۵-کشاورزی
۶-آب
۷-مرمت آثار باستانی
۸-کاوش های زمینی۹-ارتباطات۱۰-نفت و گاز۱۱-نیرو

و رشته های مشاوران شامل موارد ذیل است:

۱-گروه شهرسازی و معماری
۲-گروه راه و ترابری
۳-گروه مهندسی آب
۴-گروه مطالعات کشاورزان
۵-گروه انرژی
۶-گروه پست و مخابرات
۷-گروه صنعت
۸-گروه معدن
۹-گروه نفت و گاز
۱۰-گروه تخصص های مشترک

رتبه بندی فواید بسیاری دارد و نشانگر اعتبار یک شرکت است. قدر مسلم آن است که شرکت هایی که رتبه ی بهتری دارند نسبت به سایر شرکت ها در جذب مشتری موفق ترند و در مقایسه با سایر شرکت ها ارجحیت دارند که این خود اماره ای است بر تخصص و تجربه ی شرکت در حوزه ای که در آن زمینه فعالیت دارد .

آیا رتبه بندی الزامی است؟

در پاسخ باید گفت که رتبه بندی برای شرکت ها الزامی نیست. اما معمولا شرکت ­های فنی و اجرایی مانند پیمانکاران، مشاوران و شرکت های انفورماتیک و همچنین بعضی از شرکت های خدماتی متقاضی رتبه بندی شرکت خود هستند.

شرکت ها الزامی به رتبه بندی ندارند، ولی برای دسترسی به فرصت ها و امکانات کاری بهتر، رتبه بندی را انجام می دهند.

چرا رتبه بندی کنیم؟

سوال بعدی این است که رتبه بندی چه امکانی را به شرکت ها می­ دهد؟

اولین امکانی که رتبه بندی به یک شرکت می­ دهد، امکان شرکت در مناقصات دولتی است. یعنی اگر شرکتی دارای رتبه بندی نباشد، نمی­ تواند در مناقصات دولتی شرکت کند.

در مناقصات دولتی، دولت می خواهد پروژه ای را اجرایی کند. دولت نیاز دارد با شرکت هایی قرارداد ببندد که علاوه بر کیفیت بالای فعالیت هایشان، با هزینۀ پایین تری وارد قرارداد با دولت شوند.

حال شرکت شما، که در زمینۀ این پروژه متخصص است، تنها در صورتی می تواند در این مناقصه شرکت کند که رتبه داشته باشد.

دومین امکان برای شرکت های رتبه بندی شده این است که می ­توانند طرف قرارداد با شرکت ها و سازمان­ های دولتی قرار بگیرند. به عبارتی دیگر، دولت فقط مجاز است با شرکت هایی قرارداد ببندد که رتبه داشته باشند.

حتی اگر شرکت شما قصد شرکت در مناقصات و یا بستن قرارداد با سازمان های دولتی را ندارد، رتبه بندی را انجام دهید. زیرا باعث می شود سرمایه­ گذاران و اشخاص از امکانات و توان شرکت شما آگاهی پیدا کنند و با خیال راحت تری با شما وارد معامله شوند. هم چنین رتبه بندی، به فعالیت های شما در بازار رونق می دهد.
رتبه بندی باعث می شود امکان مقایسۀ شرکت ها در یک رشته آسان تر شود. زیرا دورنمای کلی از وضعیت یک شرکت ارائه می دهد. از این رو به راحتی می توان نقاط ضعف و قوت یک شرکت را شناسایی کرد.

خوب است رتبۀ شرکت هایی که می خواهید با آن ها معامله کنید را بدانید. برای این کار می توانید به سامانه اطلاعات عوامل نظام فنی و اجرایی کشور مراجعه کنید

 

کارشناسان متخصص ثبت نارین ،در خدمت پیمانکاران و مشاوران محترم خواهند بود در:

اخذ و تمدید و ارتقا رتبه شرکت های پیمانکاری در حداقل زمان
اخذ و تمدید و ارتقا رتبه ی شرکت های مشاور در حداقل زمان
اخذ و تمدید و ارتقا رتبه شرکت های EPC در حداقل زمان
اخذ گذر واژه دوم جهت ورود به سامانه ساجات
مشاوره رایگان و انجام نقل و انتقال ۱۰۰%سهام یک شرکت تا انتقال کامل و انجام تغییرات هیئت
انجام نقل و انتقال سهام در اداره دارایی
و کلیه اموری که منجر به ارتقاء و یا اخذ گواهی رتبه بندی گردد.

 

۰۲۱-۸۸۲۳۱۰۰۲

۰۹۱۲۰۵۳۲۳۸۶